آنچه باید درباره سکته مغزی بدانید

داروی جدید درمان سکته مغزی


مهمترین و موثرترین درمان دارویی در سکته های نوع ایسکمیک (بر اثر لخته و گرفتگی شریان) درحال حاضر داروی tPA با نام تجاری (Ateplase Activase) است که البته در ساعات اولیه بیماری (معمولا حداکثر ۶ - ۴/۵ ساعت پس از بروز اولین علائم) و با رعایت شرایط خاصی در برخی از بیماران سبب حل شدن لخته و برقراری مجدد جریان خون مغز و درنتیجه کاهش قابل توجه میزان آسیب در بیماران می گردد.
پس از فاز حاد بیماری سکته مغزی و معمولا پس از ترخیص، اکثر  داروهای تجویزی جنبه درمان عامل زمینه ای بیماری داشته و عمدتا بر کنترل فاکتورهای خطر مانند فشارخون، دیابت، تنظیم کلسترول، درمان مشکلات قلبی و در برخی موارد داروهای رقیق کننده خون تمرکز دارند تا از وقوع مجدد سکته مغزی پیشگیری شود. 
با این وجود برخی داروها که در زیر گروهی با نام محافظان سیستم عصبی (Neuroprotective)  ویا محرکهای مغزی دسته بندی میشوند، امیدهای تازه ای را در کمک به بهبود بیمار و کاهش هرچه بیشتر و سریعتر عوارض سکته مغزی ایجاد نموده اند.
 داروهایی که در مطالعات متعدد شواهد قویتری برای تاثیر مثبت در روند بهبود بیماران مبتلا به سکته مغزی داشته اند عبارتند از:

 

داروی Nerinetide 

این دارو که در تحقیقات بالینی طولانی مدت نتایج قابل توجهی در کاهش عوارض و بهبود هرچه بیشتر بیماران مبتلا به سکته های ایسکمیک داشته، در مراحل حاد بیماری و در بیمارستان بعنوان مکمل Alteplase و یا به تنهایی جهت حل کردن لخته استفاده شده است و نتایج موثری نشان داده است. 
لازم بذکر است که این دارو در مراحل انتهایی آزمونهای بالینی جهت کسب مجوز تولید انبوه است.

 

 داروی Fampridine/ Dalfampridine

این دو دارو که با نام تجاری ماده ای بنام Aminopyridine هستند برای بهبود راه رفتن در افراد دچار MS تاثیر قابل توجهی داشته و در این بیماری از FDA آمریکا مجوز مصرف گرفته اند. بنظر میرسد این دسته داروها در بهبود سریعتر و کاملتر فلج و اختلال اندام تحتانی در افراد دچار سکته مغزی نیز موثرند.

 

داروهای سروتونرژیک (Fluoxetine)

این داروها اگرچه در دسته داروهای ضد افسردگی(SSRIs) طبقه بندی میشوند ولی در تحقیقات متعدد اثرات ضد التهابی سیستم اعصاب و درنتیجه بهبود بیشتر در حرکت اندامها در بیماران دچار سکته مغزی را نشان داده اند. در این دسته داروها بویژه داروی Fluoxetine با دوز ۲۰ میلی گرم در روز عوارض جانبی بسیار  ناچیز و تاثیرات مثبتی در روند بهبود حرکتی بیماران نشان داده است.

 

داروهای دوپامینرژیک(/(Levo dopa/L-dopa)

این دسته داروها نیز بطور عمده در بیماری پارکینسون مورد تائید قرار گرفته و از سالهای دور تجویز میشوند ولی در تحقیقات بالینی متعددی ثابت شده که تجویز آنها حتی در فاز مزمن و پس از گذشت چندماه سبب بهبود انعطاف پذیری مغز، یادگیری بهتر حرکتی و درنتیجه  کمک به روند بهبود حرکتی در کنار درمانهای توانبخشی گردد. 
اگرچه این دارو به در حال حاضر، این عنوان مورد تائید FDA قرار نگرفته ولی توسط برخی پزشکان در کنار درمانهای توانبخشی سکته مغزی توصیه میشود.

 

داروهای دسته کولینرژیک ( Donepezil, Rivastigmin, Galantamine,...)

این دسته داروها که بطور متداولتری در زمینه اختلالات حافظه و مشکلات شناختی مورد تائید قرار گرفته اند  قابلیت بهبود وضعیت  مغز بویژه در نقائص حافظه، تمرکز و سایر جنبه های شناختی را دارند و تا حد کمتری نیز بر انعطاف پذیر مغز و بهبود حرکتی  موثرند. این داروها میتوانند درصورت عدم وجود منع مصرف از اوایل وقوع بیماری مورد تجویز قرار گیرند.

 

ادامه دارد👆


مدیر کلینیک تبسم
 

دیدگاه شما

0

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.
 

اینستاگرام تبسم فیسبوک تبسم تلگرام تبسم آپارات تبسم ایستاگرام دکتر کاظمی